
Daha dün yuvaya dönüş başlıklı haberde konu etmiştik Şevçenko'yu. Bugün Dinamo Kiev'in sahasında 3-1 mağlup ettiği Metalurg Donetsk maçının son dakikasına attığı penaltı golüyle taraftarlara "Hoşbulduk" demeyi ihmal etmedi.


Sivas maçından sonra Manisa maçında da 55liralık kale arkası biletleri olunca taraftar tepki göstermekte haklı. Tepkide bir taşkınlık yok, pankartla olayı esprili bir şekilde dile getiriyorlar.






Bu sene duran topları Fenerbahçe kadar etkili kullanabilen bir takım daha ortaya çıktı. Bu şekilde leblebi gibi gol atmaya Galatasaray da başladı. Aslında durum çok basit. Servet-Gökhan gibi hava toplarında etkili iki oyuncunuz varsa duran toplarda ikisini de ileriye gönderin. Böylece rakibe daha zor anlar yaşatırsınız ve diğer oyuncularınızın da şansı artar. Bu basit yöntemle ve duran topu kullanan oyuncunun da değişmesiyle kolaylıkla sonuca gitmeye başladı Galatasaray.
Ancak bir şey değişti bir kaç yılda. Eskiden kimsenin beğenmediği duran top golleri bir anda en değerli şey oldu maçlarda. Golleri duran toptan atınca maçın geri kalanı önemsiz olmaya başladı. Bir kaç sene önce duran topları saymayalım diyenler şimdi maçta duran top olsa da seyretsek demeye başladı.
Durumu özetlersek; başrollerde geçen seneden tek farkı duran top kullanmayı becerebilen bir takım ve ligin bitimine 31 hafta kala "bu takım şampiyon olur" diyen bir basın var.